Poradnik dla pacjentów

Jak zmienia się pęcherz moczowy z wiekiem

Nagłe parcie i wyciekanie moczu dotyczą jego przechowywania. Słaby strumień i uczucie zalegania kierują uwagę na opróżnianie pęcherza.

Przechowywanie i opróżnianie
Przechowywanie
Parcie, częste oddawanie moczu i wyciekanie.
Opróżnianie
Słaby strumień, parcie tłocznią brzuszną i zaleganie moczu.
Na tej stronie

Z wiekiem może być trudniej wstrzymać mocz, zdążyć do toalety lub opróżnić pęcherz do końca. Często pierwszym podejrzeniem jest powiększona prostata. Podobne objawy mogą pojawić się również wtedy, gdy zmienia się sposób przechowywania lub wydalania moczu przez pęcherz.

Charakterystyki pęcherza, która zmienia się wraz z wiekiem, nie można sprowadzić do jednej liczby „wieku pęcherza”.Należy łącznie ocenić siłę skurczu mięśnia wypieracza, jego elastyczność podczas napełniania, kontrolę nerwową i opór na wyjściu z pęcherza.

Przechowywanie moczu i opróżnianie pęcherza

Mięsień wypieracza w ścianie pęcherza dostosowuje się do rozszerzania przy niskim ciśnieniu podczas napełniania. Podczas oddawania moczu mechanizm zwieracza cewki moczowej musi odpowiednio się kurczyć i rozluźniać.

Proces ten jest koordynowany przez mózg, rdzeń kręgowy, nerwy obwodowe i tkankę pęcherza moczowego. Z wiekiem mogą wystąpić zmiany związane z tkanką mięśniową, przewodnictwem nerwowym czy ukrwieniem. Jednak nie rozwija się ona w tym samym tempie i kształcie u wszystkich mężczyzn.

Cukrzyca, choroby neurologiczne, długotrwała niedrożność wylotowa i niektóre leki mogą wpływać na czynność pęcherza. Dlatego nie można powiedzieć, że mięsień pęcherza moczowego słabnie wyłącznie na podstawie wieku chronologicznego.

Pęcherz nadreaktywny

Pęcherz nadreaktywny (OAB) to zespół kliniczny, w którym głównym objawem jest nagła i trudna do opóźnienia potrzeba oddania moczu. Może mu towarzyszyć częste oddawanie moczu w ciągu dnia, oddawanie moczu w nocy, a u niektórych osób także nietrzymanie moczu z parcia naglącego.

Wytyczne AUA/SUFU zalecają ocenę tego zespołu pod kątem braku infekcji lub innej choroby wyjaśniającej objawy. Nie można jednak powiedzieć, że każdy, kto często oddaje mocz, ma OAB. Nadmierna produkcja moczu z powodu wysokiego poziomu glukozy jest inną przyczyną.

MAP to nie to samo pojęcie, co nadreaktywność wypieracza (DO) obserwowana w badaniu urodynamicznym. OAB to definicja oparta na objawach. DO to demonstracja mimowolnego skurczu podczas napełniania.

Słaby skurcz mięśnia pęcherza i trudności w oddawaniu moczu

U niektórych mężczyzn skurcz wymagany do opróżnienia pęcherza może nie być wystarczający. Można zaobserwować słaby przepływ, przedłużone oddawanie moczu i uczucie niepełnego wypróżnienia.

Niedoczynność pęcherza odnosi się do wzorca objawów, a niedoczynność wypieracza odnosi się do stanu urodynamicznego. To nie są dokładnie te same diagnozy.

Ponieważ słaby przepływ może być również spowodowany niedrożnością ujścia prostaty, nie można stwierdzić, że przyczyną jest osłabienie mięśni na podstawie samej obserwacji. Badania ciśnienia i przepływu mogą pomóc w dokonaniu tego rozróżnienia u wybranych pacjentów.

Gdy współwystępują oba rodzaje objawów

Tak. U niektórych pacjentów może wystąpić mimowolny skurcz wypieracza podczas napełniania i niewystarczający skurcz podczas opróżniania. Ten wzór nazywa się DO-DU.

Osoba może nagle chcieć udać się do toalety. Jednakże, gdy idzie do toalety, może mieć trudności z rozpoczęciem oddawania moczu. W przypadku tak złożonych objawów samo leczenie spichrzające prostatę lub pęcherz może nie wystarczyć.

Wpływ powiększonej prostaty

Prostata może zwiększać opór podczas wypływu moczu z pęcherza. U niektórych pacjentów długotrwała niedrożność wylotu moczu może wiązać się ze zmianami w ścianie pęcherza i funkcjonowaniu mięśni. Jednak nie każda duża prostata powoduje ten sam stopień niedrożności.

Nieskuteczność leków na prostatę w całkowitym złagodzeniu objawów spichrzeniowych może być związana ze współistniejącym pęcherzem nadreaktywnym lub innymi przyczynami. Operacja usunięcia niedrożności nie eliminuje u każdego pacjenta wszystkich wcześniejszych zmian czynnościowych pęcherza moczowego.

Ocena przedoperacyjna jest ważna, aby wyjaśnić, który mechanizm będzie leczony i jakie objawy mogą się utrzymywać.

Wiek, nietrzymanie moczu i inne czynniki ryzyka

Nietrzymanie moczu może występować częściej wraz z wiekiem. Nie należy jednak uważać tego za nieuniknione lub nieuleczalne.

Nietrzymanie moczu przy nagłym parciem, nietrzymanie moczu podczas wysiłku fizycznego i nietrzymanie moczu związane z przepełnieniem pęcherza to różne mechanizmy. Funkcja zwieraczy i mechanizmy dna miednicy są ważne, szczególnie w przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu po radykalnej prostatektomii.

Ryzyko związane z wszystkimi zabiegami wykonywanymi z powodu nietrzymania moczu i łagodnego rozrostu prostaty po operacji raka prostaty nie jest takie samo. Wybór leczenia zależy od rodzaju operacji i charakterystyki nietrzymania moczu.

Dzienniczek mikcji, przepływ i zaleganie moczu

Dziennik pęcherza moczowego pomaga rejestrować czas i ilość oddawanego moczu, przyjmowania płynów i nietrzymania moczu. Potrafi rozróżnić różne mechanizmy, szczególnie w przypadku nokturii i dolegliwości związanych z przechowywaniem.

Uroflowmetria ocenia natężenie przepływu. Niski przepływ może być związany z niedrożnością lub niewydolnością mięśni. Nie samo określa przyczynę. Pomiar pozostałości moczu pokazuje ilość pozostającą w pęcherzu po oddaniu moczu.

Urodynamika nie jest badaniem wstępnym dla każdego pacjenta. Można ją ocenić w przypadkach, gdy diagnoza jest niejasna lub należy zbadać problem fizjologiczny, który będzie miał wpływ na decyzję interwencyjną.

Postępowanie przy parciu i częstych mikcjach

Trening pęcherza i odpowiednie podejście behawioralne to jedne z pierwszych opcji dla niektórych pacjentów. Nie należy jednak doradzać osobie ze znacznym zatrzymaniem moczu, aby wstrzymywała mocz przez dłuższy czas bez oceny.

W celu złagodzenia objawów spichrzeniowych u odpowiednich pacjentów można zastosować leki przeciwmuskarynowe i agonistów receptorów beta-3.W przypadku leków przeciwmuskarynowych rozważa się obserwacyjne powiązania z suchością w ustach, zaparciami, zatrzymywaniem pokarmu i długotrwałym zdrowiem poznawczym. Ocenia się również specyficzną dla leku stymulację układu krążenia i interakcje w przypadku agonistów beta-3.

U wybranych pacjentów z OAB, którzy nie odpowiadają odpowiednio na leczenie, można rozważyć podanie toksyny botulinowej pęcherza moczowego, stymulację nerwu piszczelowego lub neuromodulację kości krzyżowej. Ponieważ po podaniu toksyny botulinowej istnieje ryzyko zatrzymania moczu i zakażenia, przed zabiegiem wymagana jest informacja.

Leczenie trudności w opróżnianiu pęcherza

Celem niewydolności wypieracza jest jak najbezpieczniejsze opróżnienie pęcherza. Ocenia się przyczynę leżącą u podstaw niedrożności lub neurologiczną. Nie ma leku, który niezawodnie przywraca skurcz pęcherza u wszystkich pacjentów.

U niektórych pacjentów, zwłaszcza u pacjentów z utrzymującą się dużą ilością zalegającego moczu lub ryzykiem wystąpienia górnych dróg moczowych, może być konieczne okresowe cewnikowanie. Decyzję tę podejmuje się na podstawie ciągłości wyników badań, stanu nerek i zdolności danej osoby do pracy, a nie pojedynczej liczby.

Ćwiczenia Kegla skupiają się na mięśniach dna miednicy. Nie jest to metoda bezpośredniego wzmacniania mięśnia wypieracza. Jeśli występuje nadmierna aktywność mięśni dna miednicy, wymagany jest inny plan ćwiczeń.

Jak ułatwić sobie codzienne funkcjonowanie

Obecne metody leczenia ukierunkowane są na określone dysfunkcje pęcherza moczowego. Nie wykazano odwrócenia biologicznego starzenia się pęcherza moczowego u zdrowych mężczyzn w wyniku leczenia komórkami macierzystymi, egzosomami, NAD+ lub hormonami.

Leczenie chorób przewlekłych, takich jak cukrzyca i nadciśnienie, odpowiednie nawyki związane z płynami i niezbędne leczenie urologiczne są ważne dla ogólnego stanu zdrowia. Nie można jednak powiedzieć, że łagodzą one wszystkie dolegliwości związane z pęcherzem w ten sam sposób.

Szybka niemożność oddania moczu, widoczna krew w moczu lub utrata kontroli nad oddawaniem moczu z nowymi objawami neurologicznymi mogą wymagać szybkiej oceny.

Najczęstsze pytania

Czy słaby strumień moczu to zawsze prostata?

Nie. Badane są także przyczyny takie jak niewydolność wypieracza i zwężenie cewki moczowej.

Czy pęcherz nadreaktywny jest tym samym, co osłabienie mięśni?

Nie. Funkcje przechowywania i rozładunku oceniane są oddzielnie.

Dlaczego napięcie może utrzymywać się po operacji prostaty?

Może towarzyszyć zaburzenie przechowywania w pęcherzu lub inne przyczyny.

Czy ćwiczenia Kegla wzmacniają pęcherz?

Ćwiczy mięśnie dna miednicy. Nie wzmacnia bezpośrednio wypieracza.

Przed oceną możesz przeczytać o rodzajach nietrzymania moczu i badaniu przepływu moczu stosowanym w dolegliwościach związanych z oddaniem moczu.

Przeczytaj też

Zaburzenia gromadzenia i wydalania moczu mogą wymagać innego leczenia.

Źródła medyczne4 źródła

Niezbędne pliki cookie pozostają aktywne. Pozostałe kategorie możesz wybrać samodzielnie.

ZadzwońWhatsAppWizyta